November 10, 2018

Duajini prindërit tuaj, edhe nëse nuk janë të përsosur. Do vij një ditë që do t’iu mungojnë

Gjëja më e rëndësishme që prindërit mund t’u mësojnë fëmijëve të tyre është se si të ecin përpara pa to. (Frank A. Clark)

Dhimbja torturuese që lë humbja e një prindi është e papërshkrueshme. Nuk ka prindër të përsosur, por prindër që në çdo rast i japin shpirtin fëmijëve të tyre. Ndoshta sot ata mund të duken absurd dhe të padrejtë për mënyrën e tyre të të menduarit, por mos harroni se dashuria që ata ndjejnë për ju nuk ndryshon me kalimin e kohës dhe nuk ndjek modelet e momentit.

Duajini prindërit edhe nëse ata mund të duken qesharakë dhe të çuditshëm, duajini ata edhe nëse bëjnë gabime, duajini ata edhe nëse janë të vjetër. Duaje babain tënd, i cili, pavarësisht nga gabimet e tij, i ka vënë të gjitha për t’ju mbrojtur, për të udhëhequr dhe mbështetur, duart e tij e dinë punën e madhe.

Duaje nënën tënde, edhe nëse tani fytyra e saj është e rrudhur dhe mendja e saj nuk ecën me kohën, duajeni atë, ajo kalon netë pa gjumë për ju, ditë të tëra për të ndryshuar pelenat pa vjellje, ajo ishte aty në momentet e dhimbjes dhe trishtimit.

Duajini prindërit dhe madje edhe nëse nuk janë ashtu siç dëshiron, falënderoji ata, sepse ju ua keni borxh jetën dhe personin që jeni sot. Për të mirë ose për keq, çfarëdo vendimi që ata morën iu mësoi diçka: ose të mësonit të imitonit ose të mësonit të ishin ndryshe.

Mos i fajësoni për gabimet e tyre, askush nuk ka lindur prind, nga ana e tyre ata kanë qenë fëmijë të prindërve të papërsosur, por e vetmja gjë e sigurt është se një prind e do fëmijën e tij më shumë se ai dhe pavarësisht nga konfliktet e tij të brendshme ai përpiqet në çdo mënyrë të jetë ai prind i përsosur që të gjithë dëshirojnë.

Duajini ata tani që ata janë ende gjallë, tani që ata mërziten dhe bëhen merak. Sa herë që doni të mos flisni me ta, përpiquni të mendoni për ata që nuk i kanë më ato, dhe ata që i humbin që fëmijë. Më mirë të kesh prindër të papërsosur se sa t’i humbësh përgjithmonë para kohe.

Ka dy trashëgimi të qëndrueshme që mund t’u japim fëmijëve tanë. Njëra është rrënjët. Tjetra janë krahët. (Hodding Carter, Jr.)

Pajtohuni me prindërit tuaj, jeta është shumë e shkurtër për të mbajtur mëri, është shumë e vështirë të heqësh dorë nga dashuria e tyre e papërsosur. Duajini dhe falënderojini, duart e tyre ju kanë bërë të ecni përpara. Zemrat e tyre ranë me çdo vjeshtë, çdo sëmundje dhe çdo herë që duhej ta linin dorën për t’ju mësuar se herët a vonë do të mësonit të jetonit pa to. Duart e tyre kanë përkëdhelur flokët, faqet tuaja dhe kanë fshirë lotët shumë herë.

Kini respekt për ta, ata kanë jetuar për ju. Ata kanë kaluar shumë netë pa gjumë duke pritur kthimin tuaj dhe në çdo sirenë të ambulancës, zemra e tyre pushoi së luturi Zotit që të jesh mirë. Duajini ata sepse ata vuajtën për ty, ata kanë gabuar dhe vazhdojnë të bëjnë gabime sepse ju duan shumë. Falini sepse ata ju duan shumë, ju jeni një “pjesë e tyre”. Dashuria e prindërve tuaj është e vetmja dashuri e sinqertë që do të keni.