Nga infektimi tek dita e vetëvrasjes: Lira Koca, nëna e 29-vjeçarit të ndjerë rrëfen detajet

Këtë gusht, vendi u trondit nga lajmi i 29-vjeçarit i infektuar me Covid-19, që kreu vetëvrasje duke u hedhur nga dritarja e dhomës ku ishte i shtruar, në spitalin “Shefqet Ndroqi”.

Sot, e ftuar në “Open”, u diskutua rreth rasteve të shtuara të vetëvrasjes në spitalin “Shefqet Ndroqi”. Njëra prej të ftuarave ishte nëna e të ndjerit Xhino Koca, stilistja Lira Koca, e cila foli për gjithçka ndodhi që nga momenti i infektimit me Covid e deri tek dita e tragjedisë.

Lira Koca, tregon se fillimisht ishin në dilemë për dërgimin e tij në spital, por duke qenë se u këshillua të vepronte ashtu, vendosën ta shtronin.

“Rreth datës 5 gusht vjen nga puna dhe më thotë se kam temperaturë 37 e gjysmë. Duke qenë se e kishim marrë seriozisht pandemisëm, vendosëm që ai të rrijë në shpi. Nuk kishte asnjë simptomë tjetër, përveç temperaturës që maksimumi i ka shkuar 38.2 dhe që binte shumë shpejtë nga efekti i kujdesit. Kjo gjendje vazhdon për dy ditë dhe i drejtohemi spitalit të Durrësit ku bëmë edhe skanerin. Edhe bashkëshorti, të dy dalin me një Covid të lehtë, im shoq pak fare më të ngarkuara mushkëritë. Më bënë të gjitha analizat dhe dolën mirë.

M’u shpjegua se lëvizja e parametrave të mëlçisë ishte pas medikamentit. Shkojmë në shtëpi. E mërkurë, e enjte dhe e premte u diagonstifikua. Bëmë edhe tamponin dhe në tampon im shoq doli negativ. Xhino u shtrua në Senatorium. Gjatë një bisedë me një të afërm më sugjeruan që të çoj analizat sepse mikesha ime është pleomonoge. I dërgoj analizat dhe në përgjigjen e parë tim shoqi i përshkruan një recetë ndërsa për djalin më thonë që duhet urgjentisht në spital, për shkak të mëlçisë. Nga Durrësi më thanë se nuk janë shqetësuese.

Vendosa të mos e shtroj se ishte i qetë dhe nuk kishte asnjë simptomë. Ka ngrënë njëlloj si ditët normale. Në mëngjes i shkonte në 38.2, por i ulet shumë shpejt. Më fillon një luftë me ndërgjegjen dhe mendoj kur një mjeke më thotë sille, si të mos e çoj? Nuk e di pse në orën 8:30 e zgjoj dhe i them të hante diçka, aty e pyes duke i thënë që mos është më mirë të shkonim në spital. Të shtunën në mgjes nisemi për Tiranë. Temperaturë të matur 36.6. Prej kësaj më thonë që nuk ka nevojë të shtrohet por të marrim analizat. Nuk pyetëm se nga ana profesionale edhe sikur të na thonin termat, plus që ishim në spital. Kemi pritur 4 orë. I drejtohen Xhinos dhe i thonë duhet të vish me mua dhe të shtrohet. Nuk na dhanë arsye. I dhamë ne analizat e Durrësit dhe skanerit. Janë pafund bisedat me të. Siç e kishim ne të dy. Më tha se më kanë bërë veç një serum me paracetamol. Më tha se nuk më kanë dhënë ilaçe të tjera. Ndoshta për ilaçet e mëliçisë. E diela ishte e qetë. Me të afërmit nuk kishim asnjë lloj shqetësimi. Kishte kërkuar dy maska dhe një masë oksigjeni.

Edhe të hënën paradite, por pasdite, Xhino më thotë se ka një gërvishtje në fyt dhe një vështirësi në frymëmarrje. Ai kishte organizuar një palë pushime të vogël meqë do ikte në Kanada. Nuk do shiheshin dhe me shokët. Nata kalon e qetë. Të martën Xhino shton dozën e ankesave. Kuptohet, na tregonte vetë vetë dhe e kuptova që është i shqetësuar. Të mërkurën Xhino i ankohet të vëllait dhe i thotë që është keq. I tregon që ka mungesë frymëmarrje. Ishte e frikshme, dukej sikur merrte frymë një i moshuar. Arrin të qetësohet Xhino dhe nga stafi mjekësor. Na thonë se duhet të rrimë të qetë se është shumë mirë. Grafia ka dalë më mirë se skaneri i parë. Na thanë që s’ka asgjë dhe se e ka thjeshtë psikologjike. Na thanë se nuk rrezikon asgjë. Ishim të shqetësuar. E mërkura shoqërohet me ankesa dhe ndërkohë ankohet për pagjumësi. Nga data 11 deri në 12 bën 24 orë pa gjumë. Kishte më pas temperaturë 39. Qetësohet, por gjendja e tij e përshkroi me dy mesazhe dërguar të tjerëve.

Mesazhi: “Po bëj çmos por jam keq. Ka diçka që nuk shkon me fytin. Më vjen një si kollë. Më jep dhimbje krahërori. I thash mjekut dhe s’më bënë gjë. Njësoj jam keq po çmendem. Sinqerisht edhe po të dal kam frikë se njëlloj do jem. Më fusni në terapi intesive në gjumë. Nuk duroj dot më, po vdes.”

“Bisedën e fundit e ka bërë me djalin e madh rreth orës 3 të mëngjesit me datë 13. I thotë dhe i flet i zhgënjyer. Ka shpresuar që do fle gjumë. Dhe s’e di. I kanë dhënë diçka të qetësohet dhe ankohet se nuk i bëri efekt. Djali i madh mundohet ta qetësojë. Fjalia e fundit si ndihesh tashi e i thotë çka… Ai i thotë që do të jem këtu dhe nuk po të marr më që të mos të të shqetësoj. I thotë që unë jam këtu. Duke parë që ishte i alarmua, djali kupton se ka shkuar ora tre e natës dhe në orën 7 do kthehej. Ka qëndruar aty. Të mërkurën rreth orës 3 shkëputet biseda. Im bir ishte para dritares së Xhinos në makinë. Deri në orën 3-4 nuk dihet se çfarë ka ndodhur. Nuk e dimë saktë se si dhe kur ka ndodhur. Ndodhi ajo që ndodhi. Në orën 7 fiks të mëngjesit. Përball Shefqet Ndroqit dolëm për të takuar një infermiere. Vëllai i madh nuk e dinte në mëngjes, ishte në parkim 10 metra përball derës së urgjencës.

Infermierja që është në turn dhe që arrin në turn e merr vesh. Nuk guxon të zbres poshtë. Dhe kjo vonesë detyron tim bir që të marri personin në fjalë që Xhino ka bërë mesazhet. Personi thotë që kam kaq orë të të marr në telefon, pastaj i tregon që Xhino ka kryer këtë akt ekstrem. Djali tronditet dhe i thotë që s’mund të jetë e vërtetë. Ai ishte poshtë dritares së Xhinos dhe e pa që s’ishte ngatërresë. Djali e pyet a jeton. Personi që Xhino po komunikonte i thotë jo.  Ky ishte personi që bënte lidhjen me stafin mjekësor.”

Stilistja e njohur tregoi se për fat të mirë nuk u njoftua nga lajmet për fatin e të birit.