Rasti Lindsay Clancy: Nga nënë e përkushtuar te akuza për vrasjen e tre fëmijëve

Mbrëmjen e 24 janarit 2023, një telefonatë emergjence nga një shtëpi në qytetin bregdetar Duxbury, në Massachusetts, do të shndërrohej në një nga krimet më tronditëse të viteve të fundit në SHBA. Në qendër të hetimit ishte Lindsay Clancy, 32 vjeçe asokohe, infermiere pediatrike dhe nënë e tre fëmijëve të vegjël.

Ajo u akuzua për vrasjen e fëmijëve të saj – Cora (5 vjeçe), Dawson (3 vjeç) dhe Callan (8 muajsh) – brenda shtëpisë. Që prej asaj dite, çështja ka evoluar në një proces të ndërlikuar penal ku përplasen dy analiza: ajo e një akti të paramenduar dhe ajo e një krize të rëndë mendore.

Muajt para tragjedisë

Sipas dokumenteve të paraqitura në gjykatë, në muajt pas lindjes së fëmijës së tretë, Clancy kishte kërkuar ndihmë për probleme serioze të shëndetit mendor. Avokatët e saj kanë deklaruar se ajo kishte marrë trajtime për ankth të rëndë, depresion pas lindjes dhe pagjumësi kronike.

Në periudhën tetor 2022 – janar 2023, kishte provuar disa medikamente psikiatrike, përfshirë antidepresivë dhe barna kundër ankthit. Avokatët pretendojnë se kombinimi i medikamenteve dhe përkeqësimi i gjendjes psikologjike ndikoi ndjeshëm në gjykimin e saj.

Prokuroria, ndërkohë, ka argumentuar se nuk kishte asnjë diagnozë formale për psikozë dhe se sjellja e saj në javët dhe orët para ngjarjes nuk tregonte shkëputje nga realiteti.

24 janar 2023: Dita e ngjarjes

Sipas hetimit, dita nisi normalisht. Lindsay dërgoi fëmijët në një vizitë rutinë tek pediatri. Më pas, ata dolën jashtë për të luajtur në dëborë. Fotografi të bëra atë pasdite tregojnë fëmijët duke ndërtuar një plak prej bore në oborrin e shtëpisë.

Rreth mbrëmjes, sipas prokurorisë, Lindsay i kërkoi bashkëshortit të saj, Patrick Clancy, të dilte nga shtëpia për të marrë ushqim dhe barna për një nga fëmijët. Distanca dhe koha e udhëtimit, sipas prokurorëve, krijuan një interval prej rreth 25-30 minutash.

Kur Patrick u kthye, gjeti një skenë tragjike.

Sipas aktakuzës, tre fëmijët u gjetën në bodrum, të pajetë ose pa ndjenja, me shenja mbytjeje. Dy prej tyre u shpallën të vdekur në spital po atë mbrëmje; foshnja 8-muajshe ndërroi jetë disa ditë më vonë.

Përpjekja për vetëvrasje

Pas aktit, Lindsay dyshohet se bëri një përpjekje për t’i dhënë fund jetës. Ajo u hodh nga dritarja në katin e dytë të shtëpisë, duke pësuar dëmtime të rënda në shtyllën kurrizore.

Në dokumentet gjyqësore përmendet gjithashtu se ajo kishte plagë serioze në qafë, që hetuesit i konsiderojnë si pjesë e përpjekjes për vetëvrasje.

Si pasojë e rënies, ajo mbeti e paralizuar nga mesi e poshtë dhe tani paraqitet në gjykatë me karrocë invaliditeti.

Akuzat

Ajo përballet me:

1. Tre akuza për vrasje në shkallë të parë (forma më e rëndë e akuzës për vrasje në sistemin penal amerikan; personi ka vendosur paraprakisht ta kryejë vrasjen)
2. Tre akuza për mbytje me ushtrim force
3. Tre akuza për sulm me qëllim vrasjen

Prokuroria ka theksuar elementët e planifikimit të krimit: dërgimin e bashkëshortit larg shtëpisë, intervalin kohor të krijuar dhe faktin që ajo kërkoi që ai të merrte edhe ushqim nga një restorant më larg se zona ku banonin.

Mbrojtja, në anën tjetër, ka argumentuar se ajo vuante nga një çrregullim i rëndë mendor në momentin e ngjarjes dhe se nuk ishte në gjendje të kuptonte natyrën apo pasojat e veprimeve të saj.

Avokatët kanë paraqitur prova për trajtime intensive psikiatrike dhe konsultime të shumta para ngjarjes. Ata kanë kërkuar që procesi të ndahet në dy faza: faza faktike (a i kreu veprimet) dhe faza e përgjegjësisë mendore (a ishte ajo penalisht e përgjegjshme).

Qëndrimi i bashkëshortit

Patrick Clancy i ka thënë policisë se sjellja e gruas së tij ditën e vrasjeve nuk ngriti asnjë shenjë alarmi dhe në fakt, “e pandehura po kalonte një nga ditët e saj më të mira”. “Ajo ishte duke buzëqeshur dhe e lumtur dhe nuk kishte asnjë shenjë se do t’u bënte keq fëmijëve,” ka thënë ai.

Ai ka bërë një deklaratë publike në të cilën kërkoi dhembshuri për bashkëshorten e tij, duke theksuar se ajo ishte një nënë e dashur dhe se ai beson se sëmundja mendore luajti rol thelbësor në tragjedi.

Patrick dhe Lindsay kanë ngritur padi kundër disa ofruesve të shërbimeve mjekësore, duke pretenduar se nuk e diagnostikuan dhe trajtuan siç duhet depresionin pas lindjes. Në padi pretendohet se asaj i ishin dhënë medikamente, deri në atë pikë sa dëgjonte zëra.

Megjithatë, Patrick ka folur gjithashtu për dhimbjen e humbjes së fëmijëve dhe ka kërkuar që ata të mos harrohen në mes të debatit juridik.

Zhvillimet e fundit në sallën e gjyqit

Më 20 shkurt, Lindsay u paraqit për herë të parë fizikisht në gjykatë. Më parë, kishte marrë pjesë në seanca përmes Zoom-it.

Ekipi i saj ligjor kishte argumentuar se, për shkak të gjendjes mjekësore, ajo duhej të transportohej me ambulancë. Prokurorët kundërshtuan, duke deklaruar se një furgon transporti policor ishte i mjaftueshëm. Avokati i saj, Kevin Reddington, tha se transporti me furgon “shkoi shumë mirë”.

Ai paralajmëroi gjithashtu se ekziston një “rrezik shumë i madh” që Lindsay mund të dëmtojë veten nëse nevojat e saj mjekësore nuk përmbushen siç duhet gjatë gjyqit.

Seanca dëgjimore e së premtes u mbajt për të diskutuar elementët e ardhshëm të çështjes, duke përfshirë edhe vlerësimin psikiatrik të Lindsay-t.

Prindërit e Lindsay-t ishin gjithashtu të pranishëm në gjykatë për herë të parë. Ata thonë se kanë kaluar pjesën më të madhe të tre viteve të fundit në një hotel për të vizituar vajzën e tyre çdo ditë.

“Ajo është një nënë e dashur,” tha nëna e Lindsay-t, Paula Musgrove, mes lotësh. “Ajo gjithmonë ka qenë e tillë.”

Gjyqi është caktuar të zhvillohet në korrik të këtij viti.

Një çështje që ka ndarë opinionin publik

Rasti i Lindsay Clancy është bërë simbol i një debati më të gjerë: Ku qëndron kufiri mes sëmundjes mendore dhe përgjegjësisë penale? Si trajtohen çrregullimet pas lindjes në sistemin shëndetësor? A mund të konsiderohet një veprim i tillë produkt i psikozës, apo i paramendimit të vetëdijshëm?

Ndërsa gjyqi afrohet, çështja nuk do të gjykojë vetëm një person, por do të testojë edhe mënyrën se si sistemi ligjor amerikan do të përballet me rastet ku krimi dhe sëmundja mendore ndërthuren në mënyrën më tragjike të mundshme.